Kardinali Kung Pin-Mei në një letër baritore
Thirrjet
Ndërsa shohim se numri i thirrjeve – për priftërinj, vëllezër mësimdhënës dhe motra rishtare – po bie vazhdimisht çdo vit (këtë vit u regjistruan vetëm 14 seminaristë të ciklit të lartë, 9 vëllezër mësimdhënës dhe 15 motra rishtare), zemrat tona mbushen me dhimbje dhe e ardhmja na duket shqetësuese.
Duke pasur parasysh numrin e ulët të seminaristëve në Kinë, Shkëlqesia e Tij, Imzot Riberi, dha alarmin vitin e kaluar. Kujtoni thirrjen e Imzot Haouisee-së për thirrje priftërore. Në kishat tona duhet të luten besimtarët që Zoti të na dhurojë një numër më të madh priftërinjsh të shenjtë. Dyfishoni lutjet tuaja. Lutuni gjithashtu për një numër më të madh vëllezërish mësimdhënës të përkushtuar ndaj gjërave të shenjta dhe motrash të Kongregatës së “Paraqitjes së Shenjtë.”
Përveç lutjes, duhet të kërkojmë edhe mënyra për të nxitur më shumë thirrje. Thirrja është një lule e brishtë. E mbjellë në zemrat e fëmijëve, ajo rritet dhe çel vetëm pas një kujdesi të madh. Zakonisht, shkolla dhe familja janë të thirrura të bashkëpunojnë në këtë formim. Në teori, detyra e prindërve është thelbësore dhe, aq më tepër, ndikimi i krishterë i një shkolle nuk mund të bëjë shumë i vetëm.
T’ia kushtosh fëmijët Zotit përbën një sakrificë të dhimbshme për prindërit. Por të krishterët, të vetëdijshëm për nderin që Zoti u bën, edhe kur ndiejnë vështirësi për ta pranuar këtë sakrificë, duhet të mendojnë se kjo hirësi e veçantë, kjo lule e mrekullueshme e një thirrjeje, mund të jetë duke u zhvilluar në zemrën e një fëmije të familjes së tyre. Ata duhet të kenë zemër ta rrethojnë fëmijën me një mjedis të shëndetshëm familjar, të mbushur me dashuri të zjarrtë për Krishtin, përkushtim ndaj Kishës së Tij, pastërti dhe frymë sakrifice.