Getuigenis van Cecilia Prado

Mijn ouders hebben in totaal 14 kinderen, zowel meisjes als jongens. Ik ben in volgorde van ouderdom het zevende kind en ben gezegend met acht broers en zussen die voor het religieuze leven hebben gekozen. Vier zijn er priester, twee zijn zusters van een religieuze orde en twee zitten in het seminarie.

Een paar jaar geleden schreef ik een brief aan mijn gelovige broers en zussen, om hen te bedanken voor hun trouw en volgzaamheid in hun religieuze roeping. Ik voelde mij geroepen om hen te bedanken en om mijzelf toe te wijden om te bidden voor hun volhardendheid en heiligheid in zo’n gewijde missie. Waarvoor moet ik ze dan bedanken?

Tijdens het vervullen van de priesterlijke zielenzorg, zijn onze families gebaseerd op de genade van het huwelijk, zijn onze kinderen gedoopt, ontvangen we de heilige communie en het sacrament van de biecht dat onze genade verdiept en in  stand houd. En als de tijd komt bereiden ze ons voor op onze reis naar Hemelse Koninkrijk. Zijn zij niet ons meest directe contact met God de Vader? Hun handelingen, hun woorden, hun daden staan in vuur en vlam voor de redding van onze zielen.

Ik kan hen alleen maar zien onze meest directe en dierbaarste vereniging met God de Vader. Wat zou er van deze wereld terecht komen zonder hun gewijde handen die ons het Brood brengen dat onze zielen voedt? Op dezelfde manier wat te denken van alle religieuze zusters, herinneren zij ons niet aan het nederige, uitvoerige en stille werk van Maria voor haar Zoon?

Daarom, zouden wij niet mogen vragen om meer van zulke mannen en vrouwen die ons in direct contact brengen met God? Als moeder van kleine kinderen vraag ik, kunnen wij niet anders dan de harten van onze kinderen voorbereiden, zodat, als zij geroepen worden tot deze heilige professie, wij niet anders kunnen dan antwoorden met blijdschap en vrijgevigheid, net als Maria, toen zij haar “fiat” gaf?

Als familie bidden wij dagelijks voor hen, voor hun trouw, voor hun heiligheid en voor hun vasthoudendheid, want dankzij hun dagelijkse toewijding in elke taak die zij uitvoeren, wappert de vlag van Christus nog in ons land, ondanks dat er zoveel kwaad om ons heen is.

En als zij de vlag van dit Heilige Leger fier en wapperend kunnen houden, dan, moeders en zusters, laat ons dan onszelf  zien als een groot leger van zielen. Dat in deze dagen van volhardend gebed voor hen, onze verzoeken, gebeden en opofferingen naar de hemel zullen opstijgen als brandende speren om God te vragen om de roepingen te  laten toenemen en om de professies van onze gelovige dienaren, priesters en zusters, te beschermen en ondersteunen.

Laat ons onophoudelijk vragen dat deze brandende speren onze religieuzen doen ontvlammen en worden opgenomen en omhuld door liefde in het hart van God onze Vader.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *