Bericht van pater Geovanny Arbeláez. Missionaris in Rusland

ENKELE BESCHOUWINGEN OVER HET GEBED VOOR ROEPINGEN

 

God zij dank had ik een grootmoeder, een moeder en een zus die onvermoeibaar voor roepingen baden.

De vage herinneringen die ik heb aan mijn grootmoeder, die dagelijks de Heilige Mis bijwoonde, herinneren mij aan haar vurige wens dat God een van haar kinderen de genade van de roeping zou schenken.

Ik herinner mij mijn moeder, die tot mij sprak en mij de waarde en de grote waardigheid van het priesterschap overbracht. Waardigheid die ze vurig verdedigde tegen de onvoorzichtige aanvallen van haar vrienden en buren. Deze Moeder die van het priesterschap hield, wenste ongetwijfeld in het diepst van haar gebeden dat God een van haar zonen de genade van een roeping zou schenken. Ik herinner me alsof het vandaag was, de dag dat ik haar vertelde dat God mij riep tot het missionaire priesterschap, ze huilde onophoudelijk, – ik zei tegen haar: Moeder, maar waarom huilt u, u sprak altijd tegen mij over de grote waardigheid van het priesterschap. Ze antwoordde me, ik herinner me de exacte woorden niet, maar het idee was min of meer dit: – Ja ik weet het, maar ik heb gemengde gevoelens, ik huil met verdriet dat je van ons weggaat, en ook met vreugde om je roeping. Trouwens, tot op heden, wanneer ik met haar praat, wanneer ik haar vraag hoe het met haar gaat, antwoordt ze me: – ik heb veel pijn, maar ik offer het allemaal op voor jou en voor de bekering van de zondaars.

En zonder twijfel mijn religieuze zus(ter) die een hele congregatie liet bidden voor de roeping van haar broer tot het priesterschap en het Instituut.

Daarom ken ik uit de eerste hand de kracht van het gebed voor roepingen, hun ontwikkeling en hun volharding. En ik dank God en ieder van jullie voor jullie gebeden.

In deze korte tekst wil ik enkele overwegingen presenteren over de grondslagen en gevolgen van het gebed voor roepingen. Ik volg voornamelijk de gedachte van Johannes Paulus II over dit onderwerp.

1) Het eerste wat we moeten analyseren met betrekking tot het gebed voor roepingen is de grondslag ervan:

Johannes Paulus II zei: “Het is heel duidelijk waarom de eerste en voornaamste verbintenis ten gunste van roepingen niet anders kan zijn dan het gebed: “De oogst is overvloedig en de arbeiders weinig. Bid daarom de Heer van de oogst om arbeiders uit te zenden in zijn oogst” (Mt 9, 37-38; vgl. Lc 10, 2). En de Heilige Vader bevestigde: “Het gebed voor roepingen is en kan niet de vrucht zijn van berusting, alsof we dachten dat we al het mogelijke hadden gedaan voor roepingen, met zeer weinig resultaat, en dat er daarom niets anders restte dan te bidden. In feite is bidden niet een soort delegatie aan de Heer zodat hij in onze plaats kan handelen. Integendeel, het betekent hem vertrouwen, ons in zijn handen leggen, wat ons op zijn beurt vertrouwen geeft en ons klaar maakt om de werken van God te doen.

Daarom is het gebed voor roepingen zeker de taak van de hele christelijke gemeenschap”.

De Heilige Vader heeft elders gezegd: “Het is werkelijk God zelf, de “Heer van de oogst”, die zijn arbeiders uitkiest; zijn roeping is altijd onverdiend en onverwacht. En toch zijn wij, in het mysterie van Gods verbond met ons, geroepen om samen te werken met zijn voorzienigheid, en het krachtige instrument te gebruiken dat hij in onze handen heeft gelegd; het gebed. Jezus zelf vroeg ons dat te doen: “Bid dan de Heer van de oogst om arbeiders uit te zenden in zijn oogst” (Mt 9,38).

De Heilige Vader vermaande aldus tot een vereniging die gewijd is aan het gebed voor roepingen, hetgeen heel goed op ieder van u kan worden toegepast: “Beste moeders —“, u hebt zich op een bijzondere manier ingezet voor de bevordering van roepingen. Vergeet niet dat uw inzet vooral een inzet voor het gebed moet zijn, een voortdurend, onwrikbaar en vertrouwend gebed. Gebed beweegt het hart van God. Het is de krachtige sleutel om het vraagstuk van de roepingen op te lossen. Maar tegelijkertijd is het gebed voor roepingen ook een levensschool, zoals ik onlangs onderstreepte: “Door te bidden voor roepingen leren wij met evangelische wijsheid te kijken naar de wereld en naar de levensbehoeften en het heil van ieder mens; bovendien leven wij de naastenliefde en het mededogen van Christus voor de mensheid”.

2) Ten tweede zou ik willen dat we de bewonderenswaardige ontwikkeling analyseren die de inzet voor het gebed om roepingen moet opleveren. De Heilige Vader presenteert drie praktische gevolgen van de oefening van het gebed voor roepingen.

Ten eerste: “Het gebed moet gepaard gaan met een hele pastorale bediening die een duidelijk en expliciet beroepsmatig karakter heeft. Dit betekent dat wij – vanaf het moment dat onze kinderen en jongeren God beginnen te kennen en een moreel geweten beginnen te vormen – hen moeten helpen ontdekken dat het leven een roeping is en dat God sommigen oproept om hem inniger te volgen, in gemeenschap met hem en in zelfgave”.

Ten tweede: “Daarom,” vervolgt de Heilige Vader, “hebben christelijke gezinnen een grote en onvervangbare opdracht en verantwoordelijkheid met betrekking tot roepingen, en moeten zij geholpen worden om daar bewust en ruimhartig op in te gaan. Op soortgelijke wijze moeten catechese en de hele pastorale zorg voor de christelijke initiatie een eerste roepingsvoorstel doen”.

3) En tenslotte moet elke parochie en elke christelijke gemeenschap, in al haar onderdelen en organisaties, zich medeverantwoordelijk voelen voor het roepingsvoorstel en de begeleiding”.

In deze gevolgen van het gebed voor roepingen zien wij hoe de Paus de bewonderenswaardige uitbreiding laat zien tussen: de persoonlijke innerlijke en geestelijke relatie met God door het gebed, die op haar beurt sterke en gezonde gezinnen zal vormen; waar zij zullen leren leven volgens de waarheid, in gehoorzaamheid aan de morele wet, in de vrije uitoefening van het zoeken naar Gods wil, en in het algemene verlangen om ernstig te zoeken naar Heiligheid; die op hun beurt deel zullen uitmaken van biddende, enthousiaste en levendige kerkelijke gemeenschappen. In deze omgeving en met deze innerlijke en uiterlijke aanleg, opvoeding en vrucht van het gebed, zal de stem van de Heer met grotere kracht, met grotere helderheid en met grotere weerklank gehoord worden in het leven van hen die God heeft uitgekozen en voor wie Hij gebeden heeft. Het zal de geroepenen ook de middelen verschaffen voor een volledige en genereuze toewijding aan de dienst van hun broeders en zusters.

P. Johannes Paulus II verwoordde het zo: “Naast het bevorderen van het gebed om roepingen, is het dringend noodzakelijk er door middel van een uitdrukkelijke verkondiging en passende catechese naar te streven dat degenen die tot het gewijde leven geroepen zijn, dat vrije, vastberaden en edelmoedige antwoord geven dat de genade van de roeping werkzaam maakt”. (Post-Synodale Apostolische Exhortatie Vita Consecrata, 64).

En in de boodschap van Johannes Paulus II aan kardinaal Jean-Calude Turcotte zei hij:

“Alleen een christelijke gemeenschap die meer toegewijd is aan de weg van heiligheid en meer vastbesloten is om het primaat van het bovennatuurlijke te bevestigen en in de liturgie “het hoogtepunt en de bron” van al het apostolische werk te erkennen”, zo zal al het apostolisch werk in staat zijn het verlangen en de vreugde op te wekken om zich volledig aan de Heer te geven en de zaden van roepingen tot het priesterschap en het gewijde leven te cultiveren, die Jezus blijft zaaien in de harten van zoveel jonge mannen en vrouwen.

Bovendien spreekt de Heilige Vader over een realiteit die ik in velen van u bewonder, namelijk het vurige verlangen dat veel meer mensen zich bij uw stem aansluiten, om God te smeken vele en heilige roepingen te zenden. Dit is wat de Heilige Vader zei:

“Naast het gebed vereist het werk ter bevordering van roepingen ook een voortdurende inspanning, door middel van persoonlijk getuigenis, om de aandacht van de mensen op deze behoefte te vestigen, zodat Gods oproep werkelijk wordt gehoord en een ruimhartig antwoord krijgt van degenen tot wie zij is gericht. Dit is het doel van uw inspanningen om een authentieke cultuur van roepingen te verspreiden”.

Ter afsluiting van deze overwegingen zou ik willen eindigen met een aansporing tot gebed voor roepingen van de grote Chileense heilige, de heilige Alberto Hurtado:

“Want, zoals pater Doncoeur zo mooi zegt: “Wij hebben nog onvoldoende begrepen dat God menselijke medewerking vraagt voor de roeping en voor het beantwoorden ervan”.”

Hoe kunnen we samenwerken? De eerste samenwerking is wat de Meester ons uitdrukkelijk heeft geleerd: bid tot de Heer van de oogst om arbeiders te sturen voor de oogst, want de oogst is overvloedig en arbeiders zijn er weinig. De priesterroeping is Gods werk, want zoals Onze Heer tegen zijn apostelen zei: “Jullie hebben Mij niet gekozen, maar Ik heb jullie gekozen”. Daarom moeten wij de Meester vragen zijn genaden te vermenigvuldigen en steeds meer genaden te geven aan hen die geroepen zijn, zodat zij zich laten uitverkiezen.

Een ware kruistocht van gezamelijke en persoonlijke gebeden moet daarom zonder onderbreking in heel ons land worden opgewekt; een ware schreeuw van gebeden in katholieke kringen, in huizen, op scholen en in religieuze gemeenschappen. Het gebed voor roepingen zou door iedere christen gebeden moeten worden. Het eerste roepingengebed moet het Heilig Misoffer zijn, vergezeld van ons eigen offer in vereniging met het Goddelijke Slachtoffer, zodat zijn bloed steeds meer zielen kan verlossen.

Samen met het gebed moet vaak worden gepredikt over wat de priester is, zijn opdracht, de samenwerking van het gezin. Hoeveel jonge mannen zouden uitstekende priesters kunnen zijn als het veld van mogelijkheden voor hen werd geopend en zij begrepen dat ook zij priester konden zijn!

Tot slot rest mij alleen nog u te bedanken voor uw geweldige gebedswerk voor roepingen. En ik smeek God en zijn Heilige Moeder dat al uw gebeden vruchtbaar mogen zijn met vele en heilige roepingen voor elk van uw families.

 

P. Luis Geovanny Arbeláez Vargas, IVE

Missionaris in Rusland

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *