DE KRACHT VAN HET HART – B. SANTIAGO ALBERIONE

De kracht van de vrouw ligt niet in haar intelligentie, maar in haar hart; ik zou willen zeggen met een moderne auteur, in haar zwakte, in haar geest, in haar schoonheid, in dienst van haar hart.

Bij de mens is het hart de helft van zijn wezen, in de vrouw is het alles: oppervlakkiger in de rest, schreef De Bonald^, is de vrouw dieper verliefd.

Nu weerstaat men met kracht met kracht, en de sterkste zegeviert; Redeneren wordt gebruikt vóór intelligentie en degene met de beste argumenten en de meest overweldigende logica wint. Evenzo is de triomf tussen twee harten van het grotere; en tussen man en vrouw overheerst het laatste. De vrouw redeneert haar eigen ideaal niet, maar ze voelt het aan en, door het toe te eigenen, houdt ze er met haar hele wezen van en verzorgt het met al haar kracht, het hartstochtelijk voor de man houdend.

Zij ondersteunt het met zwakte. Iets heel moois! Hoe zwakker, hoe sterker haar smeekbede zal zijn. Als de armen armer zijn, zijn ze effectiever tegen de rijken; Hoe jonger het kind, hoe gemakkelijker hij zelfs het monster van wreedheid ontwapent. En hier is de kracht van de vrouw: ze is koningin totdat ze voor de man smeekt; Als hij probeerde te bevelen of redeneren, zou zijn kracht rafelen.

En de smeekbede wordt niet alleen door de vrouw voor de man gebruikt om haar verlangens te versterken, maar vooral voor God. Ze bidt voor de man; bid met het vertrouwen van een kind; bid met de nederigheid van de armen; Hij bidt vaak met de standvastigheid van een martelaar. Ze bidt en God hoort haar. Wie weet er nou niet dat gebed almachtig is voor het hart van God? Wie weet niet dat God alles geeft aan degenen die goed bidden? Zie de vrouw die door haar zwakte sterk wordt door de kracht van God; naar de vrouw die overwint omdat ze God bij zich heeft!

In het christelijk denken bereikt de missie van vrouwen nog grotere hoogten. Het is een goddelijke zaak om samen te werken aan de redding van zielen; niet voor de aarde zorgen, maar voor de hemel, niet voor de wereld maar voor eeuwigheid. Het is een goddelijke zaak om samen te werken in het priesterschap, in zijn roeping, zonder gelijke op aarde; om de waarheid te onderwijzen, om de heiligste moraliteit te onderwijzen. Het is een goddelijk ding om, om zo te zeggen, geassocieerd te worden met het werk van Jezus Christus zelf: "Ik ben gekomen opdat zij leven mogen hebben." Is het ambt van een God niet voldoende verheven?...

In de geschiedenis van de Kerk

De geschiedenis van vrouwen in de Katholieke Kerk zou erg interessant zijn; Laten we hopen dat er snel iemand opduikt die het schrijft. Hier, in stilte over vele anderen, zal ik denken aan de moeder en vrouw van Constantijn de Grote, die een grote rol speelden in de vrijheid van de Kerk en haar triomf over het heidendom; Geneviève, vrouw van Clovis, koning der Franken, aan wie wij de bekering van haar man en het koninkrijk te danken hebben; Bertha, aan wie Engeland grotendeels dankbaar is voor het geloof; Iarislaw en Lioba, vereerd als missionarissen in de Slavische, Duitse en Hongaarse landen. Dit zijn de gelukkige eerste keren van het grote eskader heldinnen die in alle eeuwen samen met de missionaris op pad gingen om geloof en beschaving te brengen naar de woeste landen Azië, Afrika en Oceanië.

Drie vrouwen worden ook vergezeld door drie feiten die in de kerkgeschiedenis van uitzonderlijke ernst zijn. Het einde van die periode die de oorzaak was van oneindige problemen voor de Kerk, waarvoor zij terecht de naam Avignon-ballingschap of slavernij kreeg, is de bijzondere verdienste van Sint Catharina van Siena, een vrouw voor wie ongelovigen niet minder buigen dan katholieken; een zeer vrome vrouw, een geletterde vrouw die politiek bedreven was, maar alles verkreeg uit boetedoening en gebed. De wereldlijke macht van de pausen, die, hoewel het enkele kwaden veroorzaakte, enorme voordelen voor de Kerk bracht, doet ons onmiddellijk denken aan de naam van de beroemde Mathilde van Canossa, haar standvastigheid tegen de ambitieuze doelen van de keizer, de hulp die aan de paus werd gegeven. Dan hebben we een nederige jonge vrouw, juffrouw Jaricott, die het Werk van de Geloofsverspreiding  creëert, waarmee ze de basis legt voor een glorieuze toekomst voor de Kerk en het inluiden van het gouden tijdperk van de katholieke missies

Hoeveel heiligen, die wij op de altaren vereren, begiftigd met heroïsche nederigheid, moedigden niet alleen vrouwen en meisjes aan om goed te doen, maar maakten ook gebruik van elke gelegenheid, stimuleerden ze de ijver van de eigen dienaren van de Heer, de herders van zielen, de bisschoppen en de pausen! Wanneer het ging om het bevorderen van de glorie van God en de gezondheid van zielen, baden zij niet alleen, maar waarschuwden en vermanden zij de personen met de hoogste waardigheid in de Kerk; en zij waren niet beledigd, integendeel, zij prezen deze ijver en profiteerden ervan.

GEBED VOOR DE HEILIGING VAN PRIESTERS (Z.H. PAUS PIUS XII)

O Jezus, Eeuwige Pontifex, Goede Herder, Bron van het leven, die door de bijzondere vrijgevigheid van uw meest zoete Hart ons onze priesters heeft gegeven zodat wij de heiligingsplannen die uw genade in onze zielen inspireert, volledig kunnen vervullen; Wij smeken u: kom en help hen met uw barmhartige hulp.

Wees in hen, o Jezus, levend geloof in hun werken, onwankelbare hoop in beproevingen, vurige liefde in hun doeleinden. Moge uw woord, straal van eeuwige Wijsheid, door voortdurende meditatie de dagelijkse voeding zijn van zijn innerlijke leven. Moge het voorbeeld van uw leven en lijden vernieuwd worden in zijn gedrag en in zijn lijden voor onze leer, en verlichting en steun in ons verdriet.

Schenk hun, o Heer, onthechting van alle aardse belangen en dat zij alleen uw grotere glorie mogen zoeken. Geef hen trouw te blijven aan hun verplichtingen met een zuiver geweten tot de laatste adem. En wanneer zij door de dood van het lichaam de taak in uw handen geven, geef hen, Jezus, U die hun Meester op aarde was, de eeuwige beloning: de kroon van gerechtigheid in de pracht van de heiligen. Amen.