Μεταπηδήστε στο περιεχόμενο

Προσευχή για τον αγιασμό των ιερέων (Πάπα Πίος ΙΒ’)

Ω Ιησού, Αιώνιε Ποντίφικα, Καλέ Ποιμένα, Πηγή της ζωής, που με τη μοναδική γενναιοδωρία της γλυκύτατης Καρδιάς σου μας έδωσες τους ιερείς μας, ώστε να μπορέσουμε να ολοκληρώσουμε πλήρως τα σχέδια αγιότητας που η χάρη σου εμπνέει στις ψυχές μας- σε παρακαλούμε: έλα και βοήθησέ τους με την ελεήμονα βοήθειά σου.

Γίνε μέσα τους, ω Ιησού, ζωντανή πίστη στα έργα τους, ακλόνητη ελπίδα στις δοκιμασίες τους, φλογερή φιλανθρωπία στις αποφάσεις τους. Είθε ο λόγος Σου, ακτίνα αιώνιας Σοφίας, να είναι, με συνεχή διαλογισμό, η καθημερινή τροφή της εσωτερικής τους ζωής. Είθε το παράδειγμα της ζωής και του Πάθους Σου να ανανεώνεται στη συμπεριφορά και τα πάθη τους για τη διδασκαλία μας, και να ανακουφίζει και να στηρίζει στις θλίψεις μας.

Κάνε τους, Κύριε, να είναι αποστασιοποιημένοι από όλα τα γήινα συμφέροντα και να αναζητούν μόνο τη μεγαλύτερη δόξα σου. Κάνε τους να είναι πιστοί στα καθήκοντά τους με καθαρή συνείδηση μέχρι την τελευταία τους πνοή. Και όταν με τον θάνατο του σώματος παραδώσουν στα χέρια σου το έργο που έκαναν καλά, δώσε τους, Ιησού, εσύ που ήσουν ο Δάσκαλός τους στη γη, την αιώνια ανταμοιβή: το στέμμα της δικαιοσύνης στη λαμπρότητα των αγίων.

Αμήν.

Ο Κύριος έρχεται πίσω από τους κήρυκές του

Από τις ομιλίες του Αγίου Γρηγορίου του Μεγάλου, Πάπα, για τα Ευαγγέλια

Ομιλία 17, 1-3

Ο Κύριος και Σωτήρας μας, αγαπητοί αδελφοί, μας διδάσκει άλλοτε με τα λόγια του και άλλοτε με τις πράξεις του. Οι πράξεις του, στην πραγματικότητα, είναι κανόνες συμπεριφοράς, διότι με αυτές μας δίνει σιωπηρά να καταλάβουμε τι πρέπει να κάνουμε. Διατάζει τους μαθητές του να κηρύττουν δύο προς δύο, διότι η εντολή της φιλανθρωπίας είναι διπλή, δηλαδή η αγάπη προς τον Θεό και η αγάπη προς τον πλησίον.

Ο Κύριος στέλνει τους μαθητές να κηρύξουν δύο προς δύο, και με αυτό μας υποδεικνύει με σαφήνεια ότι αυτός που δεν έχει φιλανθρωπία για τους άλλους δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να δεχτεί τη διακονία του κηρύγματος.

Δεν είναι λοιπόν περίεργο που λέγεται ότι τους έστειλε πριν απ’αυτόν του σε όλες τις πόλεις και τα μέρη όπου σκόπευε να πάει. Πράγματι, ο Κύριος έρχεται μετά τους κήρυκές του, διότι, αφού προηγηθεί το κήρυγμα, ο Κύριος έρχεται στη συνέχεια μέσα στην ψυχή μας, όταν αυτή έχει προετοιμαστεί από τα λόγια της προτροπής, τα οποία έχουν ανοίξει το πνεύμα μας στην αλήθεια. Με αυτή την έννοια, ο Ησαΐας λέει στους κήρυκες: Ετοιμάστε δρόμο για τον Κύριο- ετοιμάστε δρόμο για τον Θεό μας. Για τον λόγο αυτό, ο ψαλμωδός τους λέει επίσης: Στρώστε τον δρόμο εκείνου που ανεβαίνει στο ηλιοβασίλεμα. Ο Κύριος πράγματι υψώνεται πάνω από τη δύση του ηλίου, γιατί είναι την δύση, τον τόπο όπου πέθανε, μετά το Πάθος Του την οποία και δόξασε μετά την Ανάστασή Του. Νίκησε τον θάνατο με την Ανάσταση. Χαράσουμε επόμενως τον δρόμο σ’αυτόν που ανεβαίναι στην δύση όταν κηρύττουμε την δόξα του στις ψυχές σας, για να έρθει εκείνος κατόπιν να τις φωτίσει με την παρουσία της αγάπης του.

Ας ακούσουμε τι λέει ο Κύριος στους κήρυκες που αποστέλει: Ο θερισμός είναι άφθονος, αλλά οι εργάτες είναι λίγοι- παρακαλέστε λοιπόν τον Κύριο του θερισμού να στείλει εργάτες στον θερισμό του. Για έναν άφθονο θερισμό υπάρχουν λίγοι εργάτες. Ακούγοντας αυτό, δεν μπορούμε παρά να αισθανθούμε μια μεγάλη θλίψη, γιατί πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι ενώ υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να ακούσουν καλά πράγματα, υπάρχει έλλειψη εκείνων που είναι αφοσιωμένοι στο να τα διακηρύξουν. Δείτε πώς ο κόσμος είναι γεμάτος ιερείς, και όμως είναι πολύ δύσκολο να βρεθεί εργάτης για τον θερισμό του Κυρίου, επειδή έχουμε λάβει την ιερατική διακονία, αλλά δεν εκπληρώνουμε τα καθήκοντα αυτής της διακονίας.

Σκεφτείτε, λοιπόν, αγαπητοί αδελφοί, σκεφτείτε καλά αυτό που λέει το Ευαγγέλιο: Προσευχηθείτε στον Κύριο του θερισμού να στείλει εργάτες στον θερισμό του. Προσευχηθείτε και για μας, ώστε το έργο μας για το καλό σας να είναι καρποφόρο και η φωνή μας να μην πάψει ποτέ να σας προτρέπει, και μήπως, αν και παραλάβουμε τη διακονία του κηρύγματος, κατηγορηθούμε ενώπιον του δίκαιου Κριτή για τη σιωπή μας..

Άγιος Ιωάννης Παύλος ΙΙ: “Ελθέτω η Βασιλεία Σου”.

ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΠΑΠΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΠΑΥΛΟΥ Β’ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΣΤ’ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΛΗΣΕΙΣ (1999)

Η επίκληση “ελθέτω η Βασιλεία Σου” καλεί σε μεταστροφή και μας υπενθυμίζει ότι η επίγεια πορεία του ανθρώπου πρέπει να σημαδεύεται από την καθημερινή αναζήτηση της Βασιλείας του Θεού πριν και πάνω από όλα. Είναι μια επίκληση που μας καλεί να αφήσουμε τον κόσμο των εξαφανιζόμενων λέξεων για να αναλάβουμε γενναιόδωρα, παρά κάθε δυσκολία και αντίσταση, τις δεσμεύσεις στις οποίες μας καλεί ο Κύριος.

Το να ζητάμε από τον Κύριο “ελθέτω η Βασιλεία Σου” συνεπάγεται επίσης να θεωρούμε τον οίκο του Πατέρα ως τη δική μας κατοικία, να ζούμε και να ενεργούμε σύμφωνα με το ύφος του Ευαγγελίου και να αγαπάμε με το Πνεύμα του Ιησού- σημαίνει, ταυτόχρονα, να ανακαλύπτουμε ότι η Βασιλεία είναι ένας “μικρός σπόρος” προικισμένος με μια ανύποπτη πληρότητα ζωής, αλλά συνεχώς εκτεθειμένος στον κίνδυνο να απορριφθεί και να καταπατηθεί.

Είθε όσοι καλούνται στην ιεροσύνη ή στην αφιερωμένη ζωή να δεχθούν με γενναιόδωρη προθυμία τον σπόρο της κλήσης που ο Θεός έχει τοποθετήσει στις καρδιές τους. Ο Πατέρας τους ελκύει να ακολουθήσουν τον Χριστό με όλη τους καρδιά και τους καλεί να γίνουν χαρούμενοι και ελεύθεροι απόστολοι της Βασιλείας. Με τη γενναιόδωρη ανταπόκρισή τους στην πρόσκληση, θα βρουν την αληθινή ευτυχία στην οποία προσβλέπει η καρδιά τους.